WildLorD

กติกู

แบบทดสอบนี้มีคำถามเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น แต่ถือว่าเป็นคำถามที่สำคัญยิ่ง

หากคุณตอบคำถามนี้อย่างสัตย์ซื่อ คุณจะสามารถตรวจสอบจุดยืนทางจริยธรรมของตัวเองได้

หลังสถานการณ์จำลอง เราจะถามคำถาม เพื่อทดสอบการตัดสินใจของคุณ

จงจำขึ้นใจว่า คุณต้องตอบคำถามดังกล่าวอย่างสัตย์ซื่อและตอบทันควันตามสัญชาตญาณส่วนลึกของคุณ

โปรดอ่านสถานการณ์จำลองข้างล่างนี้อย่างช้าๆ

โดยพิจารณาความอย่างละเอียดทุกตัวอักษร

สถานการณ์จำลอง

สมมติว่า ขณะนี้คุณอยู่ที่เมืองไมอามี่ รัฐฟลอริดา รอบตัวคุณเต็มไปด้วยความพินาศย่อยยับจากพายุเฮอริเคน และน้ำท่วมใหญ่

ตัวคุณคือช่างภาพหนังสือพิมพ์ชื่อดัง ผู้โชคดีมีชีวิตรอดอยู่ท่ามกลางภัยพิบัติครั้งรุนแรงที่สุดในประวัติศาสตร์

สถานการณ์เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

มองไปที่ใดก็เห็นแต่ซากผู้คนและบ้านเรือนซึ่งถูกน้ำพัดพา ด้านตัวคุณพยายามจะถ่ายภาพชิ้นเอกที่โดดเด่นที่สุดในชีวิตการทำงาน

ภาพซึ่งสะท้อนความเกรี้ยวกราดของธรรมชาติ

ภาพแห่งชีวิต

แบบทดสอบ

ทันใดนั้น คุณมองเห็น ชายผู้รอดชีวิตอีกคนจมอยู่ในกระแสน้ำเชี่ยว เขากำลังต่อสู้เพื่อความอยู่รอดของตัวเองอย่างหนักหน่วง

คุณพยายามเคลื่อนตัวไปใกล้ชายผู้นั้น

หน้าตาของเขาแลดูคุ้นเคย

ไม่ถึงวินาที

คุณก็ตระหนักชัดในทันใดว่า เขาคือ พตท.ดร.ทักษิณ ชินวัตร นั่นเอง!!!!!!!!!!!!!!!!

วินาทีเดียวกับที่คุณรู้ว่าเขาคือใคร

สายน้ำอันเชี่ยวกรากก็กำลังจะพรากชีวิตของเขาให้จมดิ่งอยู่ใต้บาดาลตลอดกาล

ตอนนี้ คุณมีทางเลือกสองทาง

ทางหนึ่งคือยื่นมือเข้าช่วยชีวิตนายก

อีกทางหนึ่งคือ กดชัตเตอร์ถ่ายภาพระดับรางวัลพูลิตเซอร์

ภาพซึ่งบันทึกวาระสุดท้ายของอดีตนักการเมืองที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโลก

คำถามข้างล่างนี้คือคำถามเพียงหนึ่งเดียวของเรา

โปรดตอบคำถามด้วยความสัตย์ซื่อ

เพื่อค้นหาจุดยืนทางจริยธรรมของตัวคุณเอง

คุณจะเลือกใช้ฟิล์มสีหรือฟิล์มขาวดำ

ที่ไปก็อปทั้งดุ้นมา.... ไร้สาระนุกรม

 ซึ่งไปก็อปมาลงอีกทีจากฟอร์เวิร์ดเมล 

เอามาเก็งข้อสอบครับ โดยคำถามมี25ข้อ ข้อละ4คะแนน เต็ม100คะแนน

คุณเรียกชื่อเว็บนี้ว่าอะไร

http://uncyclo-th1.funtest.biz/

เคล็ดเล็กๆในการทำข้อสอบนี้ให้ได้คะแนนสูง

1 เข้าไปใช้ไร้สาระนุกรมสม่ำเสมอ

2 ศึกษากฏระเบียบไร้สาระนุกรม

3 ขวนขวายหาบทความอ่านหลายๆบทความ ไม่ใช่เข้าแต่ที่คนอื่นแนะนำหรือแค่แปะอยู่หน้าเว็บ

4 เข้าร่วมสังคมไร้สาระนุกรมกับเขาบ้าง ผู้ใช้ขาประจำน่ะ พูดคุยกับเขาหรือหัดตั้งกระทู้บ้าง

5 บางคำถาม คำตอบอยู่ที่บทความในไร้สาระนุกรมนั่นแหละ เช่น "ใครต่อไปนี้หน้าตาดี" ก็ให้ดูที่บทความ คนหน้าตาดี เป็นต้น

6 อย่างงกับการเลือกคำตอบ เพราะคำตอบมีได้หลายข้อ

เมื่อผมเจอกับสิบแปดมงกุฏ

โดยปรกติแล้ว ผมคิดอยู่เสมอว่า พวกขอทาน พวกขายของและบริจาค หรือพวกที่เข้ามาขอเงินเพราะหลงทางเป็นพวกสิบแปดมงกุฏทุกคน ดังนั้นผมเลือกที่จะไม่ให้ทุกครั้งไป

แต่ผมก็รู้สึกสำนึกผิดขึ้นมา ว่าผมยอมที่จะเป็นคนใจร้ายแล้งน้ำใจแทนที่จะยอมโง่ให้เขาหลอก แต่ผมก็ไม่อยากจะเป็นทั้งสองอย่าง แล้วผมจะทำอย่างไรดี? ลองมาอ่านเรื่องนี้กันครับ

เรื่องนี้เป็นประสบการณ์ที่เพิ่งเจอสดๆร้อนๆของผม เมื่อวันที่ 25 เมษา 2551 ตอนเที่ยงนี้เอง
เรื่องนี้มีอยู่ว่า วันนี้ผมได้ไปทำธุระที่ศิริราช ระหว่างทางกลับนั้นเอง ตรงบริเวณทางออกโรงพยาบาลใกล้ๆกับจุดยูเทิร์นก้มีผู้หญิงรูปร่างท้วม ตาเข ท่าเดินเหมือนขาเป๋ อายุราว30 คนหนึ่งมายืนขอเงินค่า

เดินทางครับ
รายนี้เท่าที่ผมสังเกตค่อนข้างไม่ธรรมดาเลยทีเดียว เพราะท่าทางของเขาจัดจ้านน่าดู พูดจาฉะฉานแต่ดูนุ่มนวล แถมเดินเข้าไปขอเงินคนที่ผ่านไปผ่านมาเองเลยทีเดียว
ส่วนผมเองก็เป็นหนึ่งในนั้นครับ โดยเขาเข้ามาหาผมและยื่นมือมาให้ดู เห้นเหรียญห้าหนึ่งเหรียญและเหรียญบาทอีกจำนวนหนึ่ง พร้อมกับพูดว่าเงินไม่พอ ขออีกหนึ่งบาท
โดยปรกติผมก็ไม่คิดจะให้หรอกครับ แต่พอดีผมเคยคิดเกี่ยวกับสถานการณ์นี้ดูเล่นๆว่าหากเกินเหตุการณ์เช่นนี้อีกผมจะทำอย่างไร?? (เคยเจอมาหลายรอบแล้ว)
แล้วผมก็ไม่ได้คิดอะไรต่อ ผมหันเข้าไปทันทีแล้วบอกว่า จะไปไหนเหรอครับ?

เขาใช้เวลาคิดอยู่นานโข แล้วตอบว่าจะไป ศึกษาภัณฑ์
(ข้อสังเกต! ลองถามเขาดู ถ้าคิดนานแปลว่าเขามีสิทธิ์ที่จะเป็นสิบแปดมงกุฏ)
(และเป็นตำแหน่งที่ดีด้วย จากศิริราชไปต้องข้ามเรือ และต่อรถเมล์ซึ่งเงินที่มีขาดอยู่อีกไม่กี่บาทเอง)

ผมก็เลยยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือและบอกว่าจะเรียกรถแท๊กซี่ให้

แต่เขาก็ปฏิเสธครับ โดยบอกทันทีว่ามันหลายร้อยนะ
(ข้อสังเกต! ถ้าคุณปฏิเสธความหวังดีใครคุณจะบอกว่ามันแพงไหม? แต่คุณน่าจะบอกทำนองว่า "เกรงใจรบกวนมากเกินไป" มากกว่าใช่ไหม? แต่การที่คุณพูดถึงเรื่องเงินแปลว่าคุณคิดถึงเงินอยู่!)

ผมก็ไม่สน ผมเรียกแท๊กซี่ในทันที มันรอดตัวไปเพราะแท๊กซี่ไม่รู้ทาง ในระหว่างที่ผมเรียกเขาก็ออกไปเรี่ยไรขอเงินคนอื่นอีก
(ข้อสังเกต! เขาไม่สนใจคุณเลย แต่สนใจขอตังค์อย่างดียว)

ส่วนผมเองที่เรียกเสร็จก็ลองหาเรื่องชวนคุยดู โดยถามว่า "จะไปซื้ออะไรเหรอครับ?"
ตอนแรกผมก็ไม่ได้คิดอะไรแต่พอคิดได้ทีหลังผมก็นึกขำตัวเองว่าถามได้ดีจริงๆ ก็ในเมื่อคนมันไม่มีตังคแม้จะเดินทาง มันจะไปซื้อของได้ยังไง?

แล้วเขาก็ตอบมาว่า จะไปซื้อผ้าอนามัย!
(ข้อสังเกต! คนไม่มีตังค์เดินทางจะซื้อของได้ไหม? และซื้อผ้าอนามัยที่ศึกษาภัณฑ์เนี่ยนะ เท่าที่ผมจำได้มันเป็นสถานที่ขายของสำหรับการศึกษาไม่ใช่เหรอ?)

หลังจากนั้นผมก็เรียกแท็กซี่ต่ออีก แต่ก็ไม่มีใครรู้ทางอีก จนกระทั่งระหว่างนั้นมีเด็กวัยรุ่นราวม.ต้นสองคนเดินผ่านมา เขาก็ไปขอ
จากท่าทางของทั้งสองเหมือนจะให้ ผมเลยเข้าไปปาดหน้าทันที โดยพูดว่า "ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมจะเรียกแท๊กซี่ให้เขาเอง"

เท่านั้นแหละ เขาก็มาด่าผมในทันทีโดยพูดว่า"มันไม่ใช่คนรู้จัก มันจะมาหลอกฉัน" แล้วก็ด่าผมเสียหายต่างๆนาๆ ทั้งๆที่ก่อนหน้ายังพูดสุภาพกับผมอยู่เลย
(ข้อสังเกต! ถึงแม้จะด่าผม แต่เสียงก็ยังเบามากๆ ได้ยินกันแค่สามสี่คนตรงนั้นเอง คงจะกลัวเป็นที่สนใจหากคนอื่นได้ยินมั้ง?)

แล้วผมก็ผละออกมาเลยครับ หมดหน้าที่ผมแล้ว ผมรู้แล้วว่าคนๆนั้นเป็นสิบแปดมงกุฏแน่นอน
แต่เสียดายจริงๆ ที่น้องสองคนนั้นยังให้เงินเขาไปอีก แต่ไม่เป้นไร อย่างน้อยผมก็ได้บอกให้เขารู้แล้วว่า คนๆนั้นเป้นสิบแปดมงกุฏอย่างแน่นอน

สรุป

หากเจอคนบอกว่าหลงทาง หรือเงินไม่พอมาขอเงินคุณ
1 สังเกตดู ว่าเขาอยู่ที่ไหน บางครั้งไปหลงที่ไม่น่าจะหลง หรืออยู่ในสถานที่ไม่น่าจะอยู่ และมักเป็นที่คนพลุกพล่าน
2 พยายามชวนคุย ลองถามดูว่าจะไปไหน ไปทำอะไร บางทีเขาจะเผยไต๋ออกมาเอง
3 ลองบอกว่าจะเรียกแท๊กซี่หรือรถรับจ้างให้เขา ถ้าเขาปฏิเสธ และเล็งที่จะเอาเงินค่าเดินทางมากกว่า น่าจะเป็นสิบแปดมงกุฏ
4 ลองแนะนำให้ไปหาตำรวจให้ช่วยดู เขาน่าจะปฏิเสธ

แล้วถ้าคุณต้องการจะช่วยจริงๆควรจะทำอย่างไร?

1 อย่าให้เงิน ถ้าจะให้เพียงอย่างเดียวก็อย่าให้เลยดีกว่า
ไม่ว่าจะเท่าไหร่ก็ตาม คุณไม่ได้ช่วยใครเลย คุณไม่ได้บุญหรอก แต่คุณกำลังจะได้บาปต่างหาก เพราะคุณไม่ได้คิดจะช่วยเขาจริงๆ คนที่เข้ามาขอ เขาจะขอจำนวนเงินที่เราคิดว่าเป็นเศษเงินครับ การที่เราให้เงินไปก็เหมือนให้ในสิ่งที่เราไม่ต้องการแล้วให้กับผู้อื่น
* ในสายตาผมมันเหมือนกับการทิ้งขวดน้ำพลาสติกลงถังขยะแล้วรอให้คนจรจัดมาเก็บขวดน้ำนั้นไปขายเอาเงิน คุณได้บุญไหม?
* หากคุณให้แล้วเขาเป็นสิบแปดมงกุฏ คนพวกนี้ก็จะมากขึ้น
* คนที่โดนพวกนี้หลอก พวกเขาอาจจะไม่ยอมให้เงินใครอีก แล้วหากมีคนเดือดร้อนจริงๆมาล่ะ แล้วใครจะช่วยพวกเขา?

2 ช่วยเหลือให้เต็มที่ เรียกรถรับจ้างให้เขา (พร้อมจ่ายเงินให้คนขับโดยตรงด้วย)
ถ้าคุณจะช่วย คุณต้องช่วยด้วยวิธีนี้ครับ การที่ช่วยด้วยวิธีนี้แม้จะเปลืองเงินกว่าและเสียเวลา แต่คุณก็ได้ช่วยคนๆนั้นและสังคมอย่างแท้จริงครับ
* หากเขาเป็นสิบแปดมงกุฏจริง เขาไม่ไปหรอก คุณก็จะฉีกหน้าเขาได้ และเขาก็จะมีโอกาสสูงที่จะไม่ไปหลอกใครอีก
* หากเป็นคนเดือดร้อนจริง คุณได้ช่วยเขาจริงครับ และเป็นตัวอย่างให้คนอื่นด้วย
** ในกรณีที่คุณมีเงินไม่พอ แต่คุณมั่นพอ กรุณาตะโกนเรียกตรงนั้นว่า คุณจะจ้างรถให้เขาแต่มีเงินไม่พอขอบริจาคหน่อย ก็ได้ครับ
3 พาส่งตำรวจ
วิธีนี้ง่ายสุดครับ ในกรณีที่คุณไม่ใช่พวกที่เชื่อมั่นว่าตำรวจไม่มีคนที่ช่วยเหลือประชาชนหรอก มีแต่พวกรีดไถเท่านั้นครับ


ดังนั้นสรุปง่ายๆ หากจะให้แค่เศษเงิน อย่าให้ดีกว่า หากจะช่วย คุณก็ต้องช่วยเขาอย่างเต็มที่ครับ
ด้วยวิธีดังกล่าว ผมเชื่อมั่นว่าสังคมไทยจะเป็นสังคมที่น่าอยู่มากขึ้นครับ



ปล ช่วยเผยแพร่บทความนี้ให้มากที่สุด ไม่จำเป็นต้องให้เครดิตผม เผยแพร่ได้เท่าไหร่ทำไปเลยครับ

คงเคยได้ยินได้อ่านกันกับข่าวดังในช่วงนี้ "คนแต่งงานกับงู"

ตอนแรกที่ผมอ่านก็รู้สึกขำบ้างไม่ใช่เพราะว่างมงานแต่เพราะว่า "เออมันก็มีอย่างนี้ด้วย"

การตัดสินใจว่างมงายหรือไม่ต้องดูที่รายละเอียดเนื้อในครับ ไม่ใช่ว่าเห็นแค่ผลการกระทำแล้วคิดว่าเขางมงาย ผมเลยตัดสินใจที่จะอ่านเนื้อหาข้างในต่อว่า "เขางมงายจริงหรือไม่?"

อ่านแล้ว เออแหะ เป็นไปได้....

ปรกติวิสัย งูที่ไหนมันจะพันเข้าตัวคนโดยไม่ทำร้ายกับคนเดิมหลายๆครั้งได้ ถ้ามันไม่มีเหตุผิดปรกติอะไรบางอย่าง

ไม่มีข้อพิสูจน์ว่าชาติที่แล้วมีจริงหรือไม่ แต่กลับกันก็ยังไม่มีข้อพิสูจน์ใดที่ฟันธงว่าชาติที่แล้วไม่มีจริง ดังนั้นผมจึงเลือกกั้นใจกึ่งนึงคิดว่ามันมีจริงครับ (และก็อยากให้มันมีจริงด้วย)

บางทีพวกเขาอาจะเป็นคู่รักในชาติปางก่อนจริงๆก็ได้

ผมติดตามข่าวในหนังสือพิมพ์ต่อถึงเรื่องราวของพวกเขา จนกระทั่งเมื่อวาน(วันอังคาร) ผมก็ติดตามต่อในรายการตีสิบ

ดูไปไม่ถึงครึ่ง ผมปิดทีวีทันท ีคำว่า"อาจจะไม่งมงาย"หายวูบไปในทันใด คำว่า"มันงมงายแน่ๆ"ผุดขึ้นมาในหัวทันที

ประเด็นสำคัญไม่ได้อยู่้ที่พวกเขาเคยเป็นคู่รักกันมาก่อนหรือไม่ ชาติที่แล้วมีจริงหรือเปล่า หรือเรื่องว่างูรักเขาเหมือนคู่รักจริงหรืออย่างไร แต่มันอยู่ที่วิธีการคิดของฝ่ายชาย

พูดอยู่ได้ว่าเชื่อในเรื่องดวง ดูดวงให้ตัวเองแล้วเชื่อในดวงนั้นว่าจะได้เจอเนื้อคู่ ซึ่งเนื้อคู่ที่ได้เจอต่อมานั้นคืองู? ตัวเองก็เลยแต่งงานกับงู ผมจะยินดีกว่านี้ครับถ้าเขาศรัทธาในงูตัวนั้นว่าเป็นเนื้อคู่แล้วแต่งงาน มากกว่าที่จะศรัทธาในดวงของเขาแล้วแต่งงานกับงูตัวนั้น

ครับ ผมศรัทธาในความรัก ผมเองไม่ปฏิเสธที่จะ่คิดว่าเรื่องดวงชะตา กงกรรมกงเกวียนหรือเรื่องอะไรเรื่องนี้อาจจะมีอยู่จริงก็ได้

แต่ผมไม่ชอบครับที่ใครสักคนที่จะเชื่อในดวงมากจนเกินไปแบบนี้ แล้วแต่งงานกับใครสักคน (ถึงแม้อีกฝ่ายจะเป็นงู) ผมต้องการให้เขารักและศรัทธาในความรักที่มีต่องูตัวนั้นแล้วถึงแต่งงานอยู่้กินด้วยกันจะดีกว่า

ผมเชื่อว่าดวงชะตาถ้ามันมีอยู่จริง ก็ไม่พ้นความสามารถของคนเราที่จะสามารถเปลี่ยนมันได้เสมอ ดังนั้นไม่ต้องไปทำอะไรแบบนี้หรอกครับ แต่ถ้าคุณรักงูตัวนั้นจริงคุณก็แต่งงานกับมันไปเลย ไม่ใช่ดวงให้แต่งงานกับงูแล้วคุณก็ต้องไปแต่งกับมันแบบนั้น

เสริม 

แล้วผมรู้นะว่าคุณวิทวัฒน์(เขียนงี้เปล่า?)คิดยังไงกับคนๆนั้น พูดซะบ่อยเชียวว่าเรื่องนี้เป็น"ความเชื่อส่วนบุคคล"

ส่วนคุณผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน(ในข่้าวหนังสือพิมพ์)ที่ไปหาว่าเขาหลอกลวงน่ะ คิดได้คิดไปครับ แต่อย่าพูดออกมาจะดีกว่าไหม และสุดท้าย ชาวบ้านก็เลิกเห่อไปดูเขาได้แล้ว เลิกขอหวยด้วย งมงายพอๆกันเลย!

ปล ความรู้เพิ่มเติม ไม่มีงูชนิดไหนกินคนได้ครับ

ผมเคยดูจาก UBC ผู้เชี่ยวชาญเรื่องงูอกมาแล้วว่ากรามของงูนั้นไม่สามารถขยายได้ใหญ่พอที่จะกลืนคนได้มันจะติดที่หัวไหล่ก่อน ดังนั้นงูกินคนจึงไม่มีจริง แต่ถ้าถูกรัดตาย นั่นเป็นไปได้ครับ

ชื่อเรื่องผีก็งมงาย ไม่เชื่อเรื่องผีก็ยังถือว่างมงาย

แล้วจะให้ตูเชื่ออะไรวะ ถึงจะไม่งมงาย ~ ใครบางคนพูด

ในที่นี้ผมต้องขอพูดเกริ่นก่อนว่าทำไมผมถึงคิดเช่นนี้

ผี ทุกคนเชื่อว่ามันคือ ไสยศาสตร์ใช่ไหมครับ?

แต่ตรงกันข้ามกับมันทุกคนเชื่อว่าวิทยาศาสตร์ใช่ไหมครับ?

ผมไม่เข้าใจว่ายุคนี้ทุกคนเป็นอะไรกันทำไมถึงคิดกันอย่างนี้ ทั้งๆที่ไม่มีอะไรมาหรือพิสูจน์หลักฐานสักหน่อยว่าผีไม่มีอยู่จริง

วิทยาศาสตร์ต้องการหลักฐานและข้อพิสูจน์ครับ ถึงจะเชื่อว่ามันเป็นจริง

ผีไม่มีหลักฐานและข้อพิสูจน์เป็นลายลักษณ์อักษรว่ามีอยู่จริงก็ตาม แต่ลองคิดแบบตรรกะมุมกลับดูหน่อยสิครับ

มันก็ยังไม่มีหลักฐานอะไรที่มาบอกว่า ผีไม่มีอยู่จริงสักหน่อยใช่ไหมครับ?

แต่บางคนก็อาจจะเถียงว่ามีการพิสูจน์แล้ว แต่ก็ไม่เคยพิสูจน์ได้ว่ามีผีมีอู่จริง

แต่ผมขอเถียงครับ เพราะการพิสูจน์สิ่งเหล่านี้มันไม่ได้ผลหรอก

เพราะการพิสูจน์ในปัจจุบันของการมีอยู่ของผี เหมือนกับการนั่งอยู่บนโต๊ะอาหารแล้วเรียกให้กุ้งล๊อบสเตอร์ขึ้นมานอนอยู่บนจาน

กุ้งล๊อบสเตอร์ที่ไหนวะที่จู่ๆจะวิ่งขึ้นมาอยู่บนจานให้เราแด้กซ์?

เพิ่มเติม: เรื่องนี้เอามาจากหนังสือของคุณ วินทร์ เลียววาริณ ครับ เป็นวิธีการพิสูจน์(แกมประชด)สำหรับพวกที่คิดว่ามนุษย์ต่างดาวไม่มีจริงแล้วพูดว่า "ถ้ามนุษย์ต่างดาวมีจริงมนุษย์ก็เคยเจอแล้วสิ"

ส่วนเรื่องการพิสูจน์ว่าผีมีจริงหรือไม่มีอีกหลายวิธีได้แก่

1 รอยมือคนในน้ำตาเทียนที่แข็ง

2 เสียงประหลาดในเครื่องอัดเสียงที่อัดจากบ้านผีสิง

3 พลังงานประหลาดในอากาศ

4 น้ำหนักที่หายไปของคนที่เพิ่งตาย

และอีกเยอะแยะซึ่งเป็นวิธีการพิสูจน์การมีตัวตนของวิญญาณ แต่ทำไมทางวิทยาศาสตร์ถึงไม่ยืนยันสักทีว่าผีมีจริงหรือไม่ เพราะมันแป๊ก? เพราะวิธีพิสูน์นี้เป็นแค่ข่าวลือ? เพราะมันโกหก? หรือเพราะอคติ? แต่ที่แน่ๆวิทยาศาสตร์ยังไม่ฟันธงครับ

ถึงปัจจุบันจะมีวิทยาศาสตร์มาช่วยแก้ความงมงายของความเชื่อในไสยศาสตร์ แต่มันกลับกลายเป็นว่าปัจจุบันคนเรากลับงมงายในวิทยาศาสตร์แทน

คนเราปัจุบันแค่ได้ยินว่าวิทยาศาสตร์ก็หูผึ่งเชื่อในทันที แต่กลับกันสิ่งที่ไม่สามารถพิสูจน์ได้ในหลักวิทยาศาสตร์ก็กลับกลายว่าถูก ต่อว่าหาว่ามันไม่ใช่วิทยาศาสตร์แล้วพร้อมที่จะไม่เชื่อมันในทันที

เพราะฉะนั้นไม่ว่าคุณจะเป็นแบบไหนคุณก็ยังงมงายอยู่ดีนั่นแหละ

เชื่อเรื่องผี เพราะเชื่อในไสยศาสร์ คือคนงมงายที่ตกยุค!

ไม่เชื่อเรื่องผี เพราะเชื่อในวิทยาศาสตร์ คือคนงมงายแบบทันสมัย!

คุณล่ะเป็นคนแบบไหน?

แต่คนที่เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งก็ใช่ว่าจะไม่งมงายนะครับ (ดักคอไว้ก่อน)

แล้วอีกอย่างที่ผมเอาเรื่องนี้มาพูด เพราะหลายคนคนที่ไม่เชื่อ มันจะไม่เชื่อโดยไม่ใช้เหตุผลใดๆทั้งสิ้น ทั้งปิดหูปิดตา พูดจาดูถูกคนที่เชือและผีแบบทุกอย่าง

ผมไม่เข้าใจ ในเมื่อไม่เชื่อก็ไม่เชื่อสิ ทำไมต้องปฏิเสธถึงการมีอยู่ของผีซะสุดขั้วด้วย

ส่้วนบางคนที่เชื่อก็เชื่อแบบงมงาย เชื่อทุกอย่างเชื่อจนเกินไป เขาหลอกให้สะเดาะเคราะห์หลอกกินตังค์เราก็ยังเชื่อ แบบนี้มันก็เกินไป!

แล้วเชื่ออะไรถึงจะไม่งมงาย ถึงจะไม่ตกยุค?

เชื่อในหลักของศาสนาพุทธ เชื่อในพระพุทธเจ้าครับ แม้จะผ่านไป2500กว่าปีก็ยังไม่ตกยุคแน่นอน

แต่อย่าเชื่อแบบคนไทยล่ะ ที่บอกว่าทำบุญ20บาทบริจาคสร้างวัดแล้วจะขึ้นสวรรค์นั่นก็งมงายอย่าไปเชื่อ

ต้องเชื่อในหลักคำสอน หรือแก่นแท้ของศาสนาครับถึงจะไม่งมงาย

กาลามสูตร(กดดูได้) นี่แหละตัวดีนักแล เชื่อในหลักนี้ไว้แล้วจะไม่งมงายแน่นอนครับ!