กลอนแปด "สุนัข"
posted on 17 Mar 2008 03:25 by wildlord in FicTioN
น่าสงสารอันตัวข้าสัตว์หน้าขน ใครจะสนดีแต่เห่าเล่าไม่ได้
ดีแต่กินเป็นแต่โฮ่งหอนตามใจ คนพลักไสเพราะหนวกหูน่าเศร้าจริง
กัดไม่เลือกหากทำเข้าเดี๋ยวปล่อยวัด ปากโดนมัดเพราะกลัวข้าไปไล่วิ่ง
หากลูกดกคงไม่พ้นต้องถูกทิ้ง ระวังวิงเดี๋ยวยาเบื่อเข้าปากเอา
ขอสักคนที่เข้าใจในตัวข้า อาหารมาลูบหัวมาอย่าให้เศร้า
ชีวิตนี้แลกได้ไม่ต้องเหงา เฝ้าถึงเช้าซื่อสัตย์กว่าหาไม่มี
----
ไม่มีอะไรมาก แค่แต่งไว้แล้ว แต่ท่าทางไม่ได้ใช้เลยเอามาใส่ไว้ในนี้