WildLorD

เมื่อผมเจอกับสิบแปดมงกุฏ

โดยปรกติแล้ว ผมคิดอยู่เสมอว่า พวกขอทาน พวกขายของและบริจาค หรือพวกที่เข้ามาขอเงินเพราะหลงทางเป็นพวกสิบแปดมงกุฏทุกคน ดังนั้นผมเลือกที่จะไม่ให้ทุกครั้งไป

แต่ผมก็รู้สึกสำนึกผิดขึ้นมา ว่าผมยอมที่จะเป็นคนใจร้ายแล้งน้ำใจแทนที่จะยอมโง่ให้เขาหลอก แต่ผมก็ไม่อยากจะเป็นทั้งสองอย่าง แล้วผมจะทำอย่างไรดี? ลองมาอ่านเรื่องนี้กันครับ

เรื่องนี้เป็นประสบการณ์ที่เพิ่งเจอสดๆร้อนๆของผม เมื่อวันที่ 25 เมษา 2551 ตอนเที่ยงนี้เอง
เรื่องนี้มีอยู่ว่า วันนี้ผมได้ไปทำธุระที่ศิริราช ระหว่างทางกลับนั้นเอง ตรงบริเวณทางออกโรงพยาบาลใกล้ๆกับจุดยูเทิร์นก้มีผู้หญิงรูปร่างท้วม ตาเข ท่าเดินเหมือนขาเป๋ อายุราว30 คนหนึ่งมายืนขอเงินค่า

เดินทางครับ
รายนี้เท่าที่ผมสังเกตค่อนข้างไม่ธรรมดาเลยทีเดียว เพราะท่าทางของเขาจัดจ้านน่าดู พูดจาฉะฉานแต่ดูนุ่มนวล แถมเดินเข้าไปขอเงินคนที่ผ่านไปผ่านมาเองเลยทีเดียว
ส่วนผมเองก็เป็นหนึ่งในนั้นครับ โดยเขาเข้ามาหาผมและยื่นมือมาให้ดู เห้นเหรียญห้าหนึ่งเหรียญและเหรียญบาทอีกจำนวนหนึ่ง พร้อมกับพูดว่าเงินไม่พอ ขออีกหนึ่งบาท
โดยปรกติผมก็ไม่คิดจะให้หรอกครับ แต่พอดีผมเคยคิดเกี่ยวกับสถานการณ์นี้ดูเล่นๆว่าหากเกินเหตุการณ์เช่นนี้อีกผมจะทำอย่างไร?? (เคยเจอมาหลายรอบแล้ว)
แล้วผมก็ไม่ได้คิดอะไรต่อ ผมหันเข้าไปทันทีแล้วบอกว่า จะไปไหนเหรอครับ?

เขาใช้เวลาคิดอยู่นานโข แล้วตอบว่าจะไป ศึกษาภัณฑ์
(ข้อสังเกต! ลองถามเขาดู ถ้าคิดนานแปลว่าเขามีสิทธิ์ที่จะเป็นสิบแปดมงกุฏ)
(และเป็นตำแหน่งที่ดีด้วย จากศิริราชไปต้องข้ามเรือ และต่อรถเมล์ซึ่งเงินที่มีขาดอยู่อีกไม่กี่บาทเอง)

ผมก็เลยยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือและบอกว่าจะเรียกรถแท๊กซี่ให้

แต่เขาก็ปฏิเสธครับ โดยบอกทันทีว่ามันหลายร้อยนะ
(ข้อสังเกต! ถ้าคุณปฏิเสธความหวังดีใครคุณจะบอกว่ามันแพงไหม? แต่คุณน่าจะบอกทำนองว่า "เกรงใจรบกวนมากเกินไป" มากกว่าใช่ไหม? แต่การที่คุณพูดถึงเรื่องเงินแปลว่าคุณคิดถึงเงินอยู่!)

ผมก็ไม่สน ผมเรียกแท๊กซี่ในทันที มันรอดตัวไปเพราะแท๊กซี่ไม่รู้ทาง ในระหว่างที่ผมเรียกเขาก็ออกไปเรี่ยไรขอเงินคนอื่นอีก
(ข้อสังเกต! เขาไม่สนใจคุณเลย แต่สนใจขอตังค์อย่างดียว)

ส่วนผมเองที่เรียกเสร็จก็ลองหาเรื่องชวนคุยดู โดยถามว่า "จะไปซื้ออะไรเหรอครับ?"
ตอนแรกผมก็ไม่ได้คิดอะไรแต่พอคิดได้ทีหลังผมก็นึกขำตัวเองว่าถามได้ดีจริงๆ ก็ในเมื่อคนมันไม่มีตังคแม้จะเดินทาง มันจะไปซื้อของได้ยังไง?

แล้วเขาก็ตอบมาว่า จะไปซื้อผ้าอนามัย!
(ข้อสังเกต! คนไม่มีตังค์เดินทางจะซื้อของได้ไหม? และซื้อผ้าอนามัยที่ศึกษาภัณฑ์เนี่ยนะ เท่าที่ผมจำได้มันเป็นสถานที่ขายของสำหรับการศึกษาไม่ใช่เหรอ?)

หลังจากนั้นผมก็เรียกแท็กซี่ต่ออีก แต่ก็ไม่มีใครรู้ทางอีก จนกระทั่งระหว่างนั้นมีเด็กวัยรุ่นราวม.ต้นสองคนเดินผ่านมา เขาก็ไปขอ
จากท่าทางของทั้งสองเหมือนจะให้ ผมเลยเข้าไปปาดหน้าทันที โดยพูดว่า "ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมจะเรียกแท๊กซี่ให้เขาเอง"

เท่านั้นแหละ เขาก็มาด่าผมในทันทีโดยพูดว่า"มันไม่ใช่คนรู้จัก มันจะมาหลอกฉัน" แล้วก็ด่าผมเสียหายต่างๆนาๆ ทั้งๆที่ก่อนหน้ายังพูดสุภาพกับผมอยู่เลย
(ข้อสังเกต! ถึงแม้จะด่าผม แต่เสียงก็ยังเบามากๆ ได้ยินกันแค่สามสี่คนตรงนั้นเอง คงจะกลัวเป็นที่สนใจหากคนอื่นได้ยินมั้ง?)

แล้วผมก็ผละออกมาเลยครับ หมดหน้าที่ผมแล้ว ผมรู้แล้วว่าคนๆนั้นเป็นสิบแปดมงกุฏแน่นอน
แต่เสียดายจริงๆ ที่น้องสองคนนั้นยังให้เงินเขาไปอีก แต่ไม่เป้นไร อย่างน้อยผมก็ได้บอกให้เขารู้แล้วว่า คนๆนั้นเป้นสิบแปดมงกุฏอย่างแน่นอน

สรุป

หากเจอคนบอกว่าหลงทาง หรือเงินไม่พอมาขอเงินคุณ
1 สังเกตดู ว่าเขาอยู่ที่ไหน บางครั้งไปหลงที่ไม่น่าจะหลง หรืออยู่ในสถานที่ไม่น่าจะอยู่ และมักเป็นที่คนพลุกพล่าน
2 พยายามชวนคุย ลองถามดูว่าจะไปไหน ไปทำอะไร บางทีเขาจะเผยไต๋ออกมาเอง
3 ลองบอกว่าจะเรียกแท๊กซี่หรือรถรับจ้างให้เขา ถ้าเขาปฏิเสธ และเล็งที่จะเอาเงินค่าเดินทางมากกว่า น่าจะเป็นสิบแปดมงกุฏ
4 ลองแนะนำให้ไปหาตำรวจให้ช่วยดู เขาน่าจะปฏิเสธ

แล้วถ้าคุณต้องการจะช่วยจริงๆควรจะทำอย่างไร?

1 อย่าให้เงิน ถ้าจะให้เพียงอย่างเดียวก็อย่าให้เลยดีกว่า
ไม่ว่าจะเท่าไหร่ก็ตาม คุณไม่ได้ช่วยใครเลย คุณไม่ได้บุญหรอก แต่คุณกำลังจะได้บาปต่างหาก เพราะคุณไม่ได้คิดจะช่วยเขาจริงๆ คนที่เข้ามาขอ เขาจะขอจำนวนเงินที่เราคิดว่าเป็นเศษเงินครับ การที่เราให้เงินไปก็เหมือนให้ในสิ่งที่เราไม่ต้องการแล้วให้กับผู้อื่น
* ในสายตาผมมันเหมือนกับการทิ้งขวดน้ำพลาสติกลงถังขยะแล้วรอให้คนจรจัดมาเก็บขวดน้ำนั้นไปขายเอาเงิน คุณได้บุญไหม?
* หากคุณให้แล้วเขาเป็นสิบแปดมงกุฏ คนพวกนี้ก็จะมากขึ้น
* คนที่โดนพวกนี้หลอก พวกเขาอาจจะไม่ยอมให้เงินใครอีก แล้วหากมีคนเดือดร้อนจริงๆมาล่ะ แล้วใครจะช่วยพวกเขา?

2 ช่วยเหลือให้เต็มที่ เรียกรถรับจ้างให้เขา (พร้อมจ่ายเงินให้คนขับโดยตรงด้วย)
ถ้าคุณจะช่วย คุณต้องช่วยด้วยวิธีนี้ครับ การที่ช่วยด้วยวิธีนี้แม้จะเปลืองเงินกว่าและเสียเวลา แต่คุณก็ได้ช่วยคนๆนั้นและสังคมอย่างแท้จริงครับ
* หากเขาเป็นสิบแปดมงกุฏจริง เขาไม่ไปหรอก คุณก็จะฉีกหน้าเขาได้ และเขาก็จะมีโอกาสสูงที่จะไม่ไปหลอกใครอีก
* หากเป็นคนเดือดร้อนจริง คุณได้ช่วยเขาจริงครับ และเป็นตัวอย่างให้คนอื่นด้วย
** ในกรณีที่คุณมีเงินไม่พอ แต่คุณมั่นพอ กรุณาตะโกนเรียกตรงนั้นว่า คุณจะจ้างรถให้เขาแต่มีเงินไม่พอขอบริจาคหน่อย ก็ได้ครับ
3 พาส่งตำรวจ
วิธีนี้ง่ายสุดครับ ในกรณีที่คุณไม่ใช่พวกที่เชื่อมั่นว่าตำรวจไม่มีคนที่ช่วยเหลือประชาชนหรอก มีแต่พวกรีดไถเท่านั้นครับ


ดังนั้นสรุปง่ายๆ หากจะให้แค่เศษเงิน อย่าให้ดีกว่า หากจะช่วย คุณก็ต้องช่วยเขาอย่างเต็มที่ครับ
ด้วยวิธีดังกล่าว ผมเชื่อมั่นว่าสังคมไทยจะเป็นสังคมที่น่าอยู่มากขึ้นครับ



ปล ช่วยเผยแพร่บทความนี้ให้มากที่สุด ไม่จำเป็นต้องให้เครดิตผม เผยแพร่ได้เท่าไหร่ทำไปเลยครับ